دعا نویسی بر روی بدن تازیانه خورده

فال بینی

خرافات و خرافه گرائی پیشینه ای بس دیرین دارد در کشور ما فال وفال بینی اعتقادات مذهبی به اشیاو حتی گاها حیوانات نیز می رسد و از این قبل جیب شیادان پر پول میگردد مردم ساده لوح از پولی که باید صرف معاش روزانه شان شود میزنند تا عده ای سودجو به  امیال خود برسند راستی از کجا آمده این خرافات که به نظر خیلی از ما غیر قابل باور است به کجا می رود ؟ چگونه می شود مردم را از دست این خرافات رها کرد چرا ما هر وقت صحبت از گاوپرستی هندی ها میشود لبخند میزنیم ولی مردم خودمان که به یک دیوار یا درخت یا حتی گوسفند دخیل می بنددند و چیزهای ناممکن را از آنها مخواهند صحبتی نمیکنیم در لینک زیر میتوانید مردمی را ببینید که به گاو گوسفند چوب وبسیاری افراد سودجو چنگ می اندازند تا از رنج خود رها شوند چاره چیست؟

امام زمان پشت ناودان شهرک قدس

شهرک قدس در حاشیه پایتخت 12 میلیونی ایران. ناودان سوراخ بوده و آب از پشتش به دیوار راه یافته، ناودان را برای تعمیر از جا درآورده اند و زردآب پشت ناودان هویدا شده است. هو انداختند که سایه امام زمان روی دیوار افتاده و مردم دردمندی که غرق در مشکلات زیستی و معیشتی اند به امید علاج آنها دست به دامن این سایه شدند

تصاویر هجوم مردم شهریار برای دیدن شمایل حضرت امام زمان روی دیوار

دروغ و دروغگويي از نگاه قرآن

دروغ در حوزه رذايل اخلاقي و نابهنجاري اجتماعي به معناي سخن ناراست، خلاف حقيقت و يا واقعيت و گفتاري ناحق است.
راغب اصفهاني در کتاب مفردات الفاظ القرآن بر اين باور است که اصل کذب و دروغ در گفتار است. تفاوتي در دروغ از اين لحاظ نيست که در گذشته اتفاق افتاده باشد يا در آينده; چنان که تفاوتي از اين جهت وجود ندارد که دروغ نسبت به وعده اي باشد که انجام نمي شود و يا امر ديگري باشد. (مفردات ص 478 ذيل واژه صدق)
البته براي دروغ اقسام و انواعي گفته اند و براي هر يک از آنها نام هاي خاصي گذاشته شده است. از جمله به افک و افترا و زور و حرص اشاره کرد.
نفاق و دروغ، دو روي يک سکه
شخصي که کاري ناپسند انجام مي دهد و يا قانون شکني مي کند، زماني که در موقعيت بازخواست قرار مي گيرد با ابزار دروغ مي کوشد تا زشتي کار خويش را بپوشاند و ديگري را فريب دهد. فريب و نيرنگ زدن از راه تغيير ماهيت عمل به گفتار موجب مي شود تا شخص در جايگاهي قرار گيرد که عيب و عاري بر او نيست.
ماهيت دروغ فريب ديگري است. دروغگو در تعامل اجتماعي، براي بازسازي وجه شخصيتي و اعتباري خويش تلاش مي کند و فريب و نيرنگ در گفتار از اين جهت انجام مي شود.
دروغگو، به نوعي، شخصي منافق است و اساسا ارتباط تنگاتنگي ميان دروغ و دورويي است. دو رويي و دروغ بيانگر آن است که ميان ظاهر و باطن فرد سازگاري و تناسب نيست و عدم تطابق به عنوان مولفه اصلي نفاق و کذب مي باشد. دورويي و دروغگويي از اين نظر يکسان هستند.