هر جا که علم، دانش و انديشه منزلتي نداشته باشد خرافات و خرافه باوري رشد مي کند و قدر مي يابد. پندار خرافي، مرز، رنگ و جنسيت نمي شناسد. اعتقاد به جادو و جادوگري ريشه کهني در بين ملل جهان دارد. هرچند در حال حاضر در برخي نواحي دنيا، اعتقاد به آن کمرنگ شده، اما در مقابل، مردم سرزمين هاي بسياري همچنان به آن باورمندند، خرافات، جادو و جادوگري در آفريقا همچنان قدرتمندانه به حيات خود ادامه مي دهد. در بين قبايل آفريقايي، مردان و زناني هستند که به «دکتران جادوگر» معروفند، افرادي که در نظر مردم قبيله شان مقدس اند. «دکترهاي جادوگر» مراسم مذهبي برپا مي کنند، فال مي گيرند و غيب گويي مي کنند. براي هر درد و ناراحتي جسمي و روحي، داروهايي تجويز مي کنند که عموما از ريشه گياهان يا اجزاي بدن حيوانات و يا انسان تهيه مي شود. گاهي اعمال اينان باعث حيرت ديگر مردمان مي شود مثلا در قرن نوزدهم آن زمان که آبله در قسمت جنوب قاره آفريقا همه گير بود و داس مرگ، مردم آن زمان را وحشيانه درو مي کرد هيچ يک از بوميان ساکن بيابان هاي «کالاهاري» که به «بوش من» معروفند مبتلا به اين بيماري نشدند.
ادامه مطلب

نوشته شده در دوشنبه ششم مهر 1388ساعت 18:28  توسط تنها
|